Vijftig jaar geleden definieerden Amerikaanse oncologen/pioniers 5 fases van kankeronderzoek, die nu voor alle nieuwe geneesmiddelen gebruikt worden. De klinisch-medische onderzoeker volgt deze fasen stap voor stap totdat het nieuwe geneesmiddel uiteindelijk veilig en effectief blijkt te zijn. Tegenwoordig haalt slechts 5% van de nieuwe geneesmiddelen de eindstreep, fase 4. 

FaseDoelBeschrijvingKosten
0Pre-klinisch onderzoekOnderzoek om fundamentele kennis om te zetten naar klinische toepassingen o.b.v. laboratorium en proefdieren onderzoek.31%
1Toxiciteit/bijwerkingenBepaling optimale dosis en toedieningswijze in kleine en grote proefdieren, soms in gezonde vrijwilligers en uiteindelijk in uitbehandelde patiënten.7%
2ActiviteitBepaling effectiviteit van een nieuw middel in kleine groep van patiënten met één specifieke vorm van kanker, of een nieuwe behandeling in een duidelijk omschreven patiëntengroep. 15%
3Gerandomiseerde studieDubbelblind: nieuwe versus bestaande therapie of placebo. Grote aantallen patiënten, lange studieduur.31%
4Post-marketing analyseVaststellen bijwerkingen na langdurig gebruik van nieuw middel, en interacties met andere geneesmiddelen.16%
WAT IS ER MIS MET DE HUIDIGE ONTWIKKELING VAN NIEUWE GENEESMIDDELEN?
  • De huidige geneesmiddelen ontwikkeling is te lang, te duur en levert te weinig op.
  • Te weinig geld? Nee, dat is niet zozeer het probleem want ontwikkelde landen besteden tussen de 6 tot 15% van het bruto nationale product aan gezondheidszorg.
  • Wordt het beschikbare geld goed gebruikt? Nee, want er komen te weinig nieuwe geneesmiddelen bij. De nieuwe geneesmiddelen die het traject tot en met fase 4 afmaken zijn om verschillende redenen duur, weinig effectief en hebben vaak ernstige bijwerkingen.
  • Grote hoeveelheden geld eindigen in wat patiënten vaak -en niet ten onrechte- noemen: ‘de verkeerde zakken’, zoals de farmaceutische industrie, verzekeringsmaatschappijen en management van ziekenhuizen.

percentage geneesmiddelen dat de eindstreep niet haalt

WAAROM ZIJN NIEUWE GENEESMIDDELEN ZO DUUR?

Hier zijn twee oorzaken voor:

  • De farmaceutische industrie heeft bedongen dat de kostprijs van een nieuw geneesmiddel hoger mag zijn dan de productieprijs. Niet hoger met een bescheiden winstmarge, maar 10-100 x maal hoger dan de kostprijs door alle ontwikkelingskosten van het nieuwe middel plus de ontwikkelingskosten van 95% van nieuwe geneesmiddelen, die de eindstreep niet halen.
  • Het gebruik van onderzoekmethodes, waar P2T vraagtekens bijzet, z.g. ‘Evidence Based Medicine’. Het beste bewijs dat een nieuwe behandelingsmethode of diagnostische test echt een goede aanwinst is, zou een gerandomiseerde dubbel blinde fase 2 en 3 studie zijn.
RANDOMISEREN: MEER ONDERZOEK, MEER KOSTEN

Volgens de huidige regels, opgesteld door ethici en biostatistici, kan een nieuw geneesmiddel met een lage effectiviteit toch de vergelijking met de standaard behandeling doorstaan  door het aantal patiënten in de studie te vergroten. Het gevolg: minder geneesmiddelen worden op de markt gebracht doordat de kosten van onderzoek escaleren. De gerandomiseerde studies duren lang, moeten in verschillende instituten uitgevoerd worden en het uiteindelijke resultaat van de studie is niet echt bruikbaar. Het gunstig effect is beperkt en treedt op bij minder dan 1 op de 5 patiënten.

Maar waarom randomiseert de farmaceutische industrie fase 2 en 3 studies dan? De belangrijkste reden is dat de Food and Drug Administration in de Verenigde Staten pas toestemming geeft voor het op de markt brengen van een nieuw geneesmiddel als tenminste twee fase 3 studies aantonen dat het een significante verbetering brengt met een p-waarde van 0.05. Gelukkig zijn de European Medical Association en de World Medical Association niet overtuigd dat placebo armen in fase 2 studies nodig zijn of zelfs ethisch verantwoord zijn. EMA en WMA prefereren ‘single arm’, fase 2 studies.

Professor David Sackett, die de term ‘evidence based medicine’ introduceerde, heeft ook zijn bedenkingen. In 1996 publiceert hij in de British Medical Journal:

Evidence based medicine is not ‘cookbook medicine’. Some questions about therapy do not require randomized trials (successful interventions for otherwise fatal conditions). We must follow the trail to the next best external evidence and work from there.

DE OPLOSSING: PHASE 2 THERAPY

Door een radicaal andere aanpak biedt P2T een concrete oplossing voor de stijgende kosten en lange ontwikkeltijd van medicijnen en behandelingsmethoden. We helpen onafhankelijke klinisch medische onderzoekers bij het uitvoeren van fase 2 studies. Objectief en kwalitatief, en bovenal: zonder winst oogmerk.